Handen vol ...

Ja, we hebben de handen vol aan onze zoon! Hij heeft duidelijk een eigen willetje en laat zich niet zomaar overtuigen. Wat dat betreft past hij precies bij ons! ;-)

We moeten nog wel wennen nu het werk ook weer is begonnen: goed plannen wie, wat, waar en wanneer. Voor mem is het ook heel verleidelijk om steeds wanneer ze thuis is tòch even met Thabo bezig te gaan: wie loopt er nu zómaar voorbij aan dit heerlijke ventje? Aan de andere kant: als ze thuis aan het werk is, is het soms ook weer moeilijk om te concentreren als Thabootje lief het op een huilen zet! Want dat doet hij nog zeer regelmatig, vooral natuurlijk als hij zijn zin niet krijgt.

Er zijn in de afgelopen week niet zoveel bijzondere dingen gebeurd; erg leuk was het kado dat Thabo van opa en oma kreeg en waar hij al stoer op kan zitten (hoewel zijn beentjes nog nèt wat te kort zijn!).
Verder is Thabo voor het eerst met potloden in de weer geweest om een mooie kaart voor zijn vriendinnetje Abigail te maken. Ècht lukken wilde dat niet: een potlood in de mond stoppen is nu eenmaal véél leuker dan ’m op papier zetten.
Het is prachtig om te zien hoe Thabo omgaat met de dingen. Meestal kijkt hij eerst de kat uit de boom en moet hij rustig aan wennen. Zo vond hij een boek dat hij gekregen had eerst nogal eng en moest hij er niets van weten: een pluchen vachtje erbij, dat ook nog eens scheten kon laten ... Nu slaat hij fanatiek op het vachtje, en wij hem maar helpen om er geluid uit te krijgen ... Hij vindt het prachtig!

Tot zover! De volgende keer weer meer!
Groetjes,
Thabo, Ernst-Paul en Jolanda