Thabo doet het prima. Hij eet lekker, drinkt goed, heeft plezier, kan lachen en boos zijn, wat wil je nog meer? Zelfs het slapen gaat af en toe goed: goede en slechte nachten wisselen elkaar af, en het lijkt erop dat de goede nachten het gaan winnen.Het praten is nog steeds niet zo'n succes, maar het gaat wel vooruit. Favoriete woorden zijn op dit moment: 'nee', 'bah', 'mem'. Het lijkt erop dat hij nog niet zo goed dùrft te praten, maar dat zal vast wel eens anders worden.
Iets wat Thabo prima kan is pesten! Jawel, het zit er blijkbaar gewoon in. De hondjes Parsa en Zeppo zijn gewilde slachtoffers. Parsa trekt zich er niet zoveel van aan, en dat blijkt de beste tactiek te zijn. Maar Zeppo gaat steeds voor Thabo op de loop als die met de mattenklopper komt of met zijn stoeltje achter Zeppo aansjouwt. En ja, als je gepest zichtbaar succes heeft, dan ga je er natuurlijk gewoon mee door!!
Waar Thabo enorm van kan genieten is als er andere kinderen om hem heen zijn. 's Zondags gaat hij meestal naar de oppas bij de kerk en dat vindt hij inmiddels geweldig. Beteuterd moest heit vorige week aanzien dat Thabo rustig op een stoeltje ging zitten en vervolgens vastberaden 'dag, dag' zwaaide naar zijn heit. Die kon wel gaan: Thabo was er klaar voor!
Gelukkig is hij ook altijd superblij als heit hem weer ophaalt ...
Enkele weken terug zijn we naar de kinderarts geweest; die was heel tevreden. Thabo volgt zijn eigen groeicurve en zijn eigen schema, maar zolang dat maar vooruit gaat is het allemaal dik in orde.
Heit en mem genieten van hun kereltje en vinden het heel bijzonder om te zien hoe alles zo vanzelf gaat: Thabo leert elke dag wel iets nieuws, en elke dag laat hij ons wel weer door iets nieuws versteld staan. Is het niet met 'dag, dag'-spelletjes, dan is het wel met een reactie waaruit blijkt dat hij ons prima snapt en ons continu in de gaten houdt. Het is een kleine boef!
Kortom: we zijn heel erg blij met elkaar en kunnen het nauwelijks beseffen dat het bijna alweer een jaar geleden is dat God ons bij elkaar heeft gebracht. Wat een prachtige tijd om aan terug te denken en we hopen dat er nog vele mooie tijden gaan komen!Tot zover maar weer!
Lieve groeten
van Thabo en zijn heit en mem.
1 opmerking:
Wauw... wat ben jij een gegroeid Thabo!!!
Enne, dat "nee" zeggen dat behoort kennelijk tot het meest populaire woord van een twee-jarige.
Maar de hondjes moet je niet zo plagen hoor, Abigail zou zeggen : "zielug" (daarbij lettend op de intonatie, het "ug" gedeelte wordt minstens twee tonen lager uitgespoken als het "Zie" gedeelte).
We mailen binnenkort voor een "date", okee?
Liefs van alle Potsies
Een reactie posten