Nog even dit!

Let even op het volgende in verband met Schiphol aanstaande zaterdag.

Hechting

We weten dat jullie, net zoals wij, blij zijn met de komst van Thabo. Om hem een zekere en vaste thuisbasis te kunnen geven, vooral ook op latere leeftijd, willen wij jullie vragen deze informatie met aandacht te lezen. Voornamelijk ook om straks vervelende situaties en misverstanden te voorkomen!

Zoals iedereen zal begrijpen, komt er bij de opvoeding van adoptiekinderen iets meer kijken dan bij die van biologisch eigen kinderen. Adoptie is in die zin bijzonder, dat er o.a. niet vanzelf een hechte band is tussen het kind en de ouders. Dit in tegenstelling tot de situatie waarin er een biologisch eigen kind geboren wordt.

De band moet groeien; met andere woorden, Thabo moet leren hechten en dus op een kunstmatige manier eenkennig worden. Dit is een proces dat veel tijd kost en waarbij wij en anderen in de omgeving van Thabo heel veel kunnen betekenen.

We geven hieronder een beknopte uitleg over het begrip hechting bij adoptiekinderen. Hoewel het een ingewikkeld proces is en er veel meer bij komt kijken dan we hier kwijt kunnen, willen we toch proberen om het duidelijk over te laten komen, omdat dit in het belang is van Thabo.

In de eerste paar maanden (in het leven) van een kind wordt de basis gelegd voor je verdere leven. Veel adoptiekinderen hebben in de eerste maanden of jaren van hun leven te maken gehad met veel verschillende verzorgers, die allemaal andere eisen aan hen stelden of met een onvoorspelbare verzorger die de ene keer wel aanwezig was en aandacht voor het kind had en de andere keer niet. Adoptiekinderen hebben daardoor vaak al meerdere keren geprobeerd zich te hechten aan één of meerdere verzorgers, maar voelden zich steeds weer in de steek gelaten. In het geval van Thabo waren dat eerst verschillende verzorgers in het ziekenhuis, daarna de biologische moeder die niet voor het kind kon zorgen en ten slotte door verschillende verzorgers in het weeshuis. Wanneer een kind geen kans heeft gehad om zich goed te hechten aan de verzorger, is het voor het kind heel moeilijk om zich wel goed te gaan hechten aan adoptie-ouders. De adoptie-ouders zien er voor het kind vreemd uit, ruiken vreemd, praten raar en doen alles anders dan het kind gewend was. Vaak wist het kind in het weeshuis op welke manier hij kon krijgen wat hij nodig had (vechten om aandacht/eten/etc: 'overlevingsgedrag'), terwijl dit gedrag bij adoptie-ouders ineens niet meer nodig is en niet geaccepteerd wordt.

Sommige kinderen zijn niets gewend en voor hen is alles wat er gebeurt na de adoptie nieuw, vreemd en beangstigend. Dit betekent niet dat alle adoptiekinderen onveilig gehecht zijn. Wel is het zo dat voor de meeste geldt, dat vanwege hun achtergrond de hechting niet optimaal heeft kunnen verlopen. Adoptiekinderen die wel veilig gehecht zijn geweest aan hun verzorgers in het land van herkomst, zullen een rouwperiode doormaken in de eerste periode na thuiskomst. Dit is een heel logische en gezonde reactie op het verlies dat ze meegemaakt hebben, hoe jong ook. Ook deze kinderen moeten zich na de adoptie opnieuw gaan hechten, namelijk aan de adoptie-ouders, maar voor hen zal dat gemakkelijker zijn dan voor de kinderen die zich in het verleden nooit goed hebben kunnen hechten.

Om de hechting van Thabo goed op gang te brengen zijn hier een aantal aandachtspunten.

Heel concreet betekent dit dat het in de eerste periode na onze thuiskomt van groot belang is dat onze omgeving rekening houdt met het onderstaande:

- De eerste periode na thuiskomst willen wij een periode van rust inbouwen, waarin zowel wij als ouders alsook Thabo kunnen wennen aan de nieuwe situatie.
- Thabo zal moeten leren onderscheid te maken tussen wie zijn ouders zijn en wie de familie, vrienden en buren. Daarom is het belangrijk in de eerste periode bezoek te matigen.
- We moeten laten zien dat we er voortdurend zijn voor hem, dat wij degenen zijn waarop hij altijd kan rekenen, dat wij te vertrouwen zijn en dat hij zich bij ons veilig mag gaan voelen.
- Dit is alleen mogelijk door Thabo in de eerste periode volledig zelf te verzorgen, alle aandacht en liefde te geven, te troosten, etc.

Hoe kunnen jullie helpen te leren dat wij zijn ouders zijn?:
* Door de eerste tijd afstand te houden
* Thabo niet op schoot te nemen of op te tillen
* Geef hem zelf niets!

Mocht u een cadeautje hebben, of hij wil bijvoorbeeld een koekje, geef dit dan aan ons, zijn vader of moeder, zodat wij het aan hem kunnen geven. Zo leert hij dat hij bij ons hoort en dat wij er altijd voor hem zullen zijn. Als onze zoon niet leert om een vertrouwensband met ons aan te gaan, kan dit voor hem grote negatieve gevolgen hebben op latere leeftijd.

Hoewel deze 'regels' natuurlijk niet leuk zijn voor familie, vrienden en kennissen, is het erg belangrijk voor de toekomst van ons kind en onszelf dat iedereen zich daar zo veel mogelijk aan zal houden.

Hoe lang dit alles nodig is, is natuurlijk van te voren niet te zeggen, dit hangt af van de ontwikkeling van Thabo. Tot die tijd zullen wij tussen jullie en hem in staan. We rekenen op jullie begrip en medewerking, voor de toekomst van Thabo.

Jolanda en Ernst-Paul.